# Cytat — Emily Brontë, Wichrowe wzgórza

> Widzisz, jaka jest różnica między naszymi uczuciami: gdyby on był na moim miejscu, a ja na jego, to choćbym go nienawidził piekielną nienawiścią, nigdy bym na niego nie podniósł ręki. Możesz mi nie wierzyć, jeśli nie chcesz. Dopóki by jej na nim zależało, byłby bezpieczny. Z chwilą kiedy przestałaby o niego dbać, wydarłbym mu serce i wypił krew! Ale do tego czasu (jeżeli mi nie wierzysz, to mnie nie znasz)… do tego czasu wolałbym konać powoli przez lata całe, niż dotknąć jednego włosa na jego głowie!

- Autor: [Emily Brontë](https://www.zielonecytaty.pl/emily-bronte.md)
- Książka: [Wichrowe wzgórza](https://www.zielonecytaty.pl/emily-bronte/wichrowe-wzgorza.md)
- Strona: 150
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Wichrowe_Wzg%C3%B3rza) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/emily-bronte/wichrowe-wzgorza/widzisz-jaka-jest

## Więcej z tej książki

> Znalazłem bez trudu na zboczu w sąsiedztwie wrzosowiska trzy kamienne nagrobki: środkowy szary – na pół schowany we wrzosach; Edgara Lintona – niewidoczny prawie w zieleni krzewów i mchu; a Heathcliffa – jeszcze świeży. Stałem przez chwilę przy tych mogiłach pod spokojnym niebem. Patrzyłem na ćmy krążące wśród wrzosów i dzwonków leśnych, słuchałem miękkiego poszumu wiatru wśród traw i myślałem, że nic już chyba nie mąci spokojnego snu tym, co spoczywają w tej cichej ziemi.

s. 339 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/emily-bronte/wichrowe-wzgorza/znalazlem-bez-trudu.md)

> Ty biedaku! – pomyślałam. – Masz serce i nerwy, tak samo jak twoi bliźni. Dlaczego starasz się to ukryć? Twoja duma nie oszuka Boga. Kusisz go, żeby cię doświadczał, dopóki się nie ukorzysz.

s. 169 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/emily-bronte/wichrowe-wzgorza/ty-biedaku-pomyslalam.md)

> Wiejski rodzaj życia można by przyrównać do głodnego człowieka skupiającego cały apetyt na jedynej podanej mu potrawie i oceniającego ją należycie. Miejski zaś tryb życia – to stół zastawiony przez francuskich kucharzy. Z całej tej uczty człowiek wydobyć może tyle samo przyjemności, co z jednej potrawy, ale każde danie pozostawi w jego pamięci zaledwie drobne wspomnienia.

s. 64 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/emily-bronte/wichrowe-wzgorza/wiejski-rodzaj-zycia.md)