# Cytat — Edward Stachura, Wszystko jest poezja. Opowieść-rzeka

> (...) (spałem już na jednym stole, na jednym grobie też, w Lublinie na cmentarzu, na Józefa Czechowicza grobie; spałem na dwóch krzesłach, spałem na trzech taboretach, teraz na czterech fotelikach - stopa moja życiowa rośnie)

- Autor: [Edward Stachura](https://www.zielonecytaty.pl/edward-stachura.md)
- Książka: [Wszystko jest poezja. Opowieść-rzeka](https://www.zielonecytaty.pl/edward-stachura/wszystko-jest-poezja-opowiesc-rzeka.md)
- Strona: 24
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Wszystko_jest_poezja) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/edward-stachura/wszystko-jest-poezja-opowiesc-rzeka/spalem-juz-na-jednym

## Więcej z tej książki

> Znam takich, którzy wysiadają na jakiejś stacji albo wprost wyskakują z pociągu (…), żeby wejść w krajobraz, który ich nagle olśnił. Żeby być w nim. Wtopić się weń. Być jedną linijką, jednym wersem w tym wierszu.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/edward-stachura/wszystko-jest-poezja-opowiesc-rzeka/znam-takich-ktorzy.md)

> Teściowe, wie pan, są jak najwięksi poeci: Homer, Dante, Szekspir, Molier – bez narodowości. To znaczy, należą do wszystkich narodowości – powiedziałem kierowcy jakiś czas potem, kiedy już pruliśmy autostradą na Południe, ścigając się z wiatrem.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/edward-stachura/wszystko-jest-poezja-opowiesc-rzeka/tesciowe-wie-pan.md)

> Pół dnia rąbałem drzewo na podwórzu domostwa dwu dzielnych kobiet pomiędzy Obornikami Śląskimi (Ślicznymi, jak mówią niektórzy) a Trzebnicą. Był to piękny wiersz, ta wielka kupa porąbanego drzewa. Ogień tego wiersza wiele razy zaludni żywym, ciepłym blaskiem długie jesienne chłodne wieczory i krótkie mroźne poranki.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/edward-stachura/wszystko-jest-poezja-opowiesc-rzeka/pol-dnia-rabalem.md)