# Profesor - Autor: [Charlotte Brontë](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte.md) - Liczba cytatów: 31 - Strona książki: https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor ## Cytaty > Serce moje to nie deska, po której można stąpać. s. 110 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/serce-moje-to-nie.md) > Służalczość wywołuje despotyzm. s. 149 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/sluzalczosc-wywoluje-despotyzm.md) > (…) niech szacunek stanie się fundamentem, afekt pierwszym piętrem, miłość zaś nadbudówką (…). s. 110 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/niech-szacunek-stanie.md) > Wiadomo, że tam, gdzie istnieje choćby ziarenko wytrwałości czy nieugiętości, błahe przeszkody stanowią raczej zachętę, miast zniechęcać. s. 166 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/wiadomo-ze-tam.md) > Nie pochodzę z Orientu; białe szyje, karminowe usta i policzki, pukle jasnych loków nie zadowolą mnie, jeśli brak owej Prometejskiej iskry, która trwać będzie, kiedy róże i lilie przekwitną, a lśniące włosy pokryje siwizna. W słońcu i w dostatku kwiaty są bardzo dobre; a jednak przez ile dni w życiu pada deszcz – ile jest pełnych katastrof listopadów, kiedy domowe ognisko spowiłby chłód, gdyby nie rozświetlał go jasny, wesoły blask umysłu. s. 14 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/nie-pochodze-z-orientu.md) > Wszystko osiąga w pewnej chwili swój kres, zarówno każdy rodzaj uczucia, jak i każde położenie w życiu. s. 43 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/wszystko-osiaga-w-pewnej.md) > (…) takt, jeśli prawdziwy, nie zasypia nigdy. s. 33 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/takt-jesli-prawdziwy.md) > (…) lepiej być źle zrozumianym dzisiaj, aniżeli odtrąconym w przyszłości. s. 24 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/lepiej-byc-zle.md) > Naszymi upodobaniami rządzą okoliczności. Artysta lubi pagórkowaty krajobraz wiejski ze względu na jego malowniczość, inżynier woli tereny płaski, ponieważ łatwiej na nich budować; człowiek poszukujący przyjemności upodobał sobie to, co zwie „wspaniałą kobietą” – właśnie taka kobieta mu odpowiada; elegancki młody dżentelmen podziwia elegancką młodą damę, bo jest mu podobna; zapracowany, utrudzony, a prawdopodobnie i drażliwy nauczyciel, ślepy niemal na piękno, nieczuły na pretensjonalność, lubuje się przede wszystkim w pewnych cechach umysłu; pilność, umiłowanie dla wiedzy, wrodzone zdolności, posłuszeństwo, prawdomówność to wdzięki, które przyciągają jego uwagę i zdobywają szacunek. s. 139 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/naszymi-upodobaniami-rzadza.md) > Sile mężczyzny schlebia, jego dumnemu honorowi zaś dogadza myśl, że może utrzymywać osobę, którą kocha – dbać o jej pokarm i ubiór, tak jak Bóg dba o polne konwalie. s. 262 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/sile-mezczyzny-schlebia.md) > Skończone piękno nigdy nie zadowoli egoistycznej istoty ludzkiej w tej samej mierze, co wysubtelniona i wyrafinowana własna podobizna; oto powód, dla którego ojcowie z zadowoleniem spoglądają na rysy twarzy córek, na których niejednokrotnie ich własne linie mieszają się korzystnie z łagodną barwą i delikatnym konturem. s. 26 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/skonczone-piekno-nigdy.md) > Wierzę głęboko, że wszystko, czego się na ziemi pragnie – bogactwo, dobre imię, miłość – dla pana będzie zawsze niczym dojrzałe winogrona na wysokim treliażu. będzie pan spoglądała na nie w górę; one będą pożądliwie mamić pańskie oczy; są jednak poza zasięgiem; nie ma pan skąd sprowadzić drabiny, odejdzie pan zatem, twierdząc, że to owoc kwaśny. s. 238 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/wierze-gleboko-ze-wszystko.md) > (…) wystawność w swej rozrzutności w ciągu miesiąca wyda to, co przedsiębiorczość zarobiła przez pół roku. s. 226 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/wystawnosc-w-swej.md) > Zauważyłam, monsieur, iż ludzie, którzy przestają ze sobą dla rozrywki jedynie, nigdy tak naprawdę nie lubią się tak bardzo ani nie cenią tak wysoce, jak ci, którzy wspólnie pracują i być może wspólnie cierpią. s. 263 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/zauwazylam-monsieur-iz-ludzie.md) > Twierdzę, że gdy ktoś znosi cierpliwie to, co powinno być nie do zniesienia, jest skamieniały. s. 38 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/twierdze-ze-gdy.md) > (…) nie potrafię dziękować, gdy przymieram głodem. s. 52 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/nie-potrafie-dziekowac.md) > Ludzie, którzy zachowują się lekkomyślnie wobec siebie samych, są zwykle dziesięć razy bardziej nierozważni wobec swych przyjaciół. s. 59 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/ludzie-ktorzy-zachowuja.md) > (…) w nauczaniu dar wymowy jest równie ważny, jak wiedza. s. 73 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/w-nauczaniu-dar.md) > – (…) Skoro jednak nie ucieka pan przed policją, przed kimże innym pan ucieka? Przed diabłem? > > – Przeciwnie, wyszedłem mu na spotkanie. s. 35 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/skoro-jednak-nie.md) > (…) na tym świecie o wiele więcej osiągnąć można dzięki zręczności aniżeli sile. s. 182 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/na-tym-swiecie.md) > (…) człowiek gardzi tym, co otrzymuje w obfitości, jeżeli o rzecz tę nie prosił (…). s. 116 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/czlowiek-gardzi-tym.md) > Żaden mężczyzna nie lubi przyznawać, iż popełnił błąd w wyborze zawodu, i każdy godzien miana mężczyzny będzie wiosłował pod wiatr i wbrew falom, zanim pozwoli sobie na okrzyk „Zostałem pokonany!”, poddawszy się biernie prądowi, który wyniesie go z powrotem na brzeg. s. 32 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/zaden-mezczyzna-nie.md) > (…) jeżeli jest pan powszechnie nielubiany, to dlatego, że pan sobie na to zasłużył. s. 238 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/jezeli-jest-pan.md) > Wolałbym już cierpieć skrajną nędzę, aniżeli obrać zawód, do którego nie mam powołania. s. 57 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/wolalbym-juz-cierpiec.md) > Belgia! Nazwa to nieromantyczna, niepoetycka, a jednak za każdym razem, gdy ją słyszę, ozywa się w mym uchu dźwiękiem, w sercu zaś echem niepodobnym do brzmienia zrodzonego z innych sylab, jakkolwiek słodko i klasycznie brzmiących. Belgia! Powtarzam ów wyraz, gdy o północy siedzę w samotności. Porusza on światem przeszłości jak wezwanie do wskrzeszenia; groby się odmykają, martwi powstają; widzę, jak z chmur zstępują na mnie myśli, uczucia, wspomnienia, dotąd uśpione (…). s. 61 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/belgia-nazwa-to-nieromantyczna.md) > Ile wiedziałem o charakterze niewieścim, zanim przyjechałem do Brukseli? Niemalże nic. A jakie były o nim moje wyobrażenia? Sądziłem, że to coś nieokreślonego, eterycznego, mglistego, lśniącego; teraz gdym już zetknął się z nim bezpośrednio, okazało się, że to całkiem namacalna substancja, niekiedy bardzo twarda, często zaś ciężka; był w niej metal: ołów i żelazo. s. 113 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/ile-wiedzialem-o-charakterze.md) > Człowiek zaznaje swego rodzaju idiotycznej przyjemności, wręczając dziecku słodycze, głupcowi dzwonki, psu kość. Nagrodę stanowi dla niego obraz dziecka, które wysmarowuje cukrem twarz, widok głupca, który w podnieceniu robi z siebie głupca skończonego, możność obserwacji psa, którego natura dochodzi do głosu nad kością. Wręczając Williamowi Crimsworthowi portret jego matki, za jednym zamachem sprezentowałem mu słodycze, dzwonki i kość; żałuję jednak, że nie dane mi było ujrzeć efektu. s. 243 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/czlowiek-zaznaje-swego.md) > Lepiej być pozbawionym logiki, aniżeli uczuć. s. 279 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/lepiej-byc-pozbawionym.md) > I znów przemawia przez pana ostrożność. Za nic nie postąpi pan o krok naprzód, dopóki nie pozna pan każdego cala drogi. s. 58 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/i-znow-przemawia.md) > (…) jedyna droga do wolności prowadzi przez bramy śmierci, więc bramy te trzeba przekroczyć; bo wolność jest rzeczą niezbędną. s. 298 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/jedyna-droga-do-wolnosci.md) > (…) dzieci są w najwyższym stopniu szczere; nie zdążyły jeszcze nauczyć się dwulicowości; kłamią lecz czynią to niesztucznie i wiadomo, kiedy kłamią; dorośli ludzie natomiast są bardzo fałszywi; oszukują nieznajomych, oszukują siebie nawzajem… s. 169 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/charlotte-bronte/profesor/dzieci-sa-w-najwyzszym.md)