# Cytat — Bruno Schulz, Sanatorium pod klepsydrą

> Ale jeszcze dalsze od światła były koty. Ich doskonałość zatrważała. Zamknięte w precyzji i akuratności swych ciał, nie znały błędu ani odchylenia. Na chwilę schodziły w głąb, na dno swej istoty, i wtedy nieruchomiały w swym miękkim futrze, poważniały groźnie i uroczyście, a oczy ich zaokrąglały się jak księżyce, chłonąc wzrok w swe leje ogniste. Ale po chwili już, wyrzucone na brzeg, na powierzchnię, ziewały swą nicością rozczarowane i bez złudzeń. W ich życiu pełnym zamkniętej w sobie gracji nie było miejsca na żadną alternatywę. I znudzone w tym więzieniu doskonałości bez wyjścia, przejęte spleenem, sarkały zmarszczoną wargą pełne bezprzedmiotowego okrucieństwa w krótkiej, pręgami rozszerzonej twarzy.

- Autor: [Bruno Schulz](https://www.zielonecytaty.pl/bruno-schulz.md)
- Książka: [Sanatorium pod klepsydrą](https://www.zielonecytaty.pl/bruno-schulz/sanatorium-pod-klepsydra.md)
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Sanatorium_pod_Klepsydr%C4%85_(zbi%C3%B3r_opowiada%C5%84)) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/bruno-schulz/sanatorium-pod-klepsydra/ale-jeszcze-dalsze

## Więcej z tej książki

> Cóż można począć w takim świecie? Jak nie zwątpić, jak nie upaść na duchu, gdy wszystko jest zamknięte na głucho, zamurowane nad swoim sensem, i wszędzie tylko stukasz w cegłę, jak w ścianę więzienia?

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/bruno-schulz/sanatorium-pod-klepsydra/coz-mozna-poczac.md)

> Siedzę i słucham ciszy. Pokój jest po prostu wybielony wapnem. Czasem na białym suficie wystrzeli kurza łapka pęknięcia, czasem płatek tynku obsuwa się z szelestem. Czy mam zdradzić, że pokój mój jest zamurowany? Jakżeż to? Zamurowany? W jakiż sposób mógłbym zeń wyjść? Otóż to właśnie: dla dobrej woli nie ma zapory, intensywnej chęci nic się nie oprze. Muszę sobie tylko wyobrazić drzwi, dobre stare drzwi, jak w kuchni mego dzieciństwa, z żelazną klamką i ryglem. Nie ma pokoju tak zamurowanego, żeby się na takie drzwi zaufane nie otwierał, jeśli tylko starczy sił, by mu je zainsynuować.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/bruno-schulz/sanatorium-pod-klepsydra/siedze-i-slucham.md)