# Cytat — Arthur Schopenhauer, Świat jako wola i przedstawienie. Tom 2. Seria: Biblioteka klasyków filozofii

> Wystarczy spojrzeć na Koran: ta marna książka wystarczyła do stworzenia religii światowej, do zaspokojenia od 1200 lat metafizycznej potrzeby niezliczonych milionów ludzi, stała się podstawą ich moralności i znacznej pogardy wobec śmierci, a także potrafiła zagrzać ich do krwawych wojen i dalekosiężnych podbojów. Tutaj odnajdujemy najsmutniejszą i najuboższą postać teizmu. Być może wiele zagubiło się przez przekład, ale nie udało mi się znaleźć w Koranie ani jednej wartościowej myśli.

- Autor: [Arthur Schopenhauer](https://www.zielonecytaty.pl/arthur-schopenhauer.md)
- Książka: [Świat jako wola i przedstawienie. Tom 2. Seria: Biblioteka klasyków filozofii](https://www.zielonecytaty.pl/arthur-schopenhauer/swiat-jako-wola-i-przedstawienie-tom-2-seria-biblioteka-klasykow-filozofii.md)
- Oryginał (de): Man betrachte zum Beispiel den Koran: dieses schlechte Buch war hinreichend, eine Weltreligion zu begründen, das metaphysische Bedürfnis zahlloser Millionen Menschen seit 1200 Jahren zu befriedigen, die Grundlage ihrer Moral und einer bedeutenden Verachtung des Todes zu werden, wie auch, sie zu blutigen Kriegen und den ausgedehntesten Eroberungen zu begeistern. Wir finden in ihm die traurigste und ärmlichste Gestalt des Theismus. Viel mag durch die Übersetzungen verloren gehen; aber ich habe keinen einzigen wertvollen Gedanken darin entdecken können. (niem.)
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Arthur_Schopenhauer#%C5%9Awiat_jako_wola_i_przedstawienie) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/arthur-schopenhauer/swiat-jako-wola-i-przedstawienie-tom-2-seria-biblioteka-klasykow-filozofii/wystarczy-spojrzec-na-koran

## Więcej z tej książki

> Ponieważ stan nasz jest taki, że lepiej, by go nie było, zatem wszystko, co nas otacza, nosi tego ślady – dokładnie tak jak w piekle wszystko trąci siarką – albowiem wszystko jest zawsze niedoskonałe i złudne, wszystko, co miłe, splecione z niemiłym, każda rozkosz tylko połowiczna, każda przyjemność sama się niszczy, każdy środek zaradczy, do którego uciekamy się co dzień, co godzinę w biedzie, co chwila nas zawodzi i odmawia służby, stopień, na który wchodzimy, jakże często się załamuje (…), jednym słowem jesteśmy jak Fineasz, któremu harpie kalały każdą potrawę czyniąc ją niezdatną do spożycia.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/arthur-schopenhauer/swiat-jako-wola-i-przedstawienie-tom-2-seria-biblioteka-klasykow-filozofii/poniewaz-stan-nasz.md)

> Napis w Pompejach na ozdobionych fallusem drzwiach fornicis (lupanaru): Heic habitat felicitas (Tu mieszka szczęście); napis ten brzmiał naiwnie dla wchodzącego, ironicznie dla wychodzącego, a sam przez się był humorystyczny.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/arthur-schopenhauer/swiat-jako-wola-i-przedstawienie-tom-2-seria-biblioteka-klasykow-filozofii/napis-w-pompejach.md)

> Nieustanne starania obliczone na usunięcie cierpienia nie dają nic poza zmianą jego postaci. Pierwotnie jest nią brak, nędza, troska o zachowanie życia. Jeśli udało się wyrugować ból w tej postaci, co bardzo trudne, to natychmiast pojawia się on w tysiącu innych (…). Jeśli nie może pojawić się w żadnej innej postaci, to przychodzi wreszcie w smutnej, szarej szacie przesytu i nudy (…). Jeśli wreszcie uda się tę spłoszyć, to trudno będzie nie wpuścić znowu cierpienia w jednej z poprzednich postaci i w ten sposób taniec zaczyna się od początku.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/arthur-schopenhauer/swiat-jako-wola-i-przedstawienie-tom-2-seria-biblioteka-klasykow-filozofii/nieustanne-starania-obliczone.md)